Αθλια καπιταλιστικη αλλοτρίωση

Αθλια καπιταλιστικη αλλοτρίωση

http://fanthis.blogspot.com/2013/08/blog-post_2432.html

To κάτουρο, ο έμετος και το στυλ«Αντικείμενα, δανεισμένα από τα πιο ελεεινά πλαίσια, βρήκαν μια θέση στα σύνολα punk: αλυσίδες από καζανάκια τυλίχτηκαν χαριτωμένα γύρω από στήθη χωμένα σε πλαστικά κιβώτια. Οι παραμάνες ξέφυγαν από την οικιακή τους «χρησιμότητα» και φορέθηκαν σαν θλιβερά στολίδια, περασμένες στο αυτί, στο μάγουλο ή στο χείλι. Φτηνά υλικά (PUC, πλαστικό, λουρέξ) σε χυδαία σχέδια και άτακτα χρώματα, που από καιρό είχαν απορριφθεί από τη βιομηχανία υψηλής μόδας σαν τελείως κακόγουστα διασώθηκαν και μετατράπηκαν σε ρούχα (στενά σωληνωτά παντελόνια, κοινές μίνι φούστες) που από μόνες τους σχολίαζαν συνειδητά τις έννοιες του μοντέρνου και του γούστου»40 σχεδόν χρόνια αργότερα, η βιομηχανία της μόδας, έχοντας ήδη ανοίξει προ πολλού τις αγκάλες της την «ανατρεπτική» αισθητική αυτή, διοργανώνει ειδική έκθεση το Costume Institute at the Metropolitan Museum of Art in New York για τη συνεισφορά του punk στη μόδα.Αν και οι punks κατάφερναν να εκφράζουν την παρέκκλιση τους με έναν ταιριαστό προλεταριακό τρόπο, γι’ αυτούς που ξέρανε ή έβλεπαν τα πράγματα από τα «μέσα», όλα αυτά είναι εγγενή χαρακτηριστικά της καπιταλιστικής κραιπάλης και ήταν πάντα παρόντα. Οι έχοντες, όταν θέλουν να ξεχωρίσουν, δανείζονται από παντού. Ακόμη κι από σκουπιδότοπους.«Είναι σικ να ντύνεται κανείς με κουρέλια φτιαγμένα από ακριβούς ράφτες κι όλες οι αδερφές τριγυρνάνε έξαλλα στολισμένες σα λατέρνες. Κουστούμια Bowery, που φάινονται λεκιασμένα από κάτουρα κι έμετο κι όμως, αν τα δεις από κοντά, σου βγαίνουν περίπλοκα κεντήματα από λεπτή χρυσή κλωστή. Υπάρχουν ρούχα αλητών από το καλύτερο λινό, κουστούμια ξεπεσμένων ευγενών, τσόχινα καπέλα όμοια μ’ αυτά των γερο-πρεζάκηδων, φανταχτερά φτηνά νταβατζίδικα ρούχα, που τελικά βγαίνουν όχι και τόσο φτηνά. Το κραυγαλέο τους βασίζεται σε μια παμπόνηρη αρμονία χρωμάτων, που μονάχα τα καλύτερα poor boy μαγαζιά μπορούν να δώσουν…Έτσι, τα πράγματα αποκτούν διπλή υπόσταση και πολλοί το τραβάν μακρύτερα – τους δίνουν μέχρι έξι»έγραφε το 1969 ο WS BurroughsΠηγή: Τα αποσπάσματα από Dick Hebdige “Υποκουλτούρα – το Νόημα του Στυλ”, Εκδ. Γνώση 1985Αναρτήθηκε από Crying Wolf στις 2:00 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείουBlogThis!Μοιραστείτε το στο TwitterΜοιραστείτε το στο FacebookΣύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτησηΕτικέτες Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ-ΠΟΛΙΤΕΣΤΟ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΜΟΥ ΧΙΟΥΜΟΡ ( ΜΙΑ ΒΙΑΣΤΙΚΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΗ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΕΛΙΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ)Η νεα αγαπημενη μου σειρα λεγεται IT’S ALWAYS SUNNY IN PHILADELPHIA.Ειναι μια σειρα που δεν εχει ιερο κι οσιο, κυριολεκτικα. Σε ενα επεισοδιο, ενας απο τους ηρωες προσποιειται οτι εχει καρκινο μπας και τον λυπηθει η σερβιτορα που γουσταρει, και του κατσει.Σε ενα αλλο, πατερας και κορη παριστανουν το ζευγαρι, για να εξαπατησουν καποιον και να του φανε τα λεφτα.Εξω απο το μπαρ τους, πλακωνουν στο ξυλο καποιον αστεγο, ο οποιος κατουρουσε πισω απο ενα σκουπιδοτενεκε, κι υστερα σκεφτονται να το παιξουν vigilantes γιατι το κακο με την “εγκληματικοτητα” εχει παρατραβηξει.Αγοραζουν ενα παλιο μπατσικο και τη βλεπουν μπατσοι, αγοραζουν μετα και στολες νομιζοντας οτι ειναι οντως μπατσοι κι εκβιαζουν πλανοδιους πωλητες χοτ ντογκ, πουλωντας προστασια,κλεβοντας περαστικους. Ενας απο αυτους τη βλεπει Σερπικο, ντυνεται αλα Αλ Πατσινο και τους καταγγελει γιατι “δε ξεκινησαμε ετσι” τη καριερα μας,μα ποσο διεφθαρμενοι καταντησαμε.Περιττο να πω οτι ο “Σερπικο” ειναι ο πιο καραγκιοζης απο ολους τους.Δυο-δυο βλεπω τα επεισοδια και κλαιω απο τα γελια. Ολη τη βλακεια, την επαρση, τη κουτοπονηρια, το φθονο, τη χυδαιοτητα και τη συμφεροντολογια του κοσμουθαρρεις οτι τη κουβαλανε αυτοι οι τυποι.Ειναι πραγματικα ξεκαρδιστικοι, hilarious.Το HILARIOUS ειναι το νεο χιουμορ. Βλεπουμε ταινιες για να ξεκαρδιστουμε απο τα γελια.Θελουμε να κλαιμε απο τα γελια, δε γουσταρουμε το χιουμορ καταστασεων, το χιουμορ που εβγαζε και λιγο συναισθημα, το διδακτικο χιουμορ, το χιουμορ που σε κανει να αναλογιζεσαι και καποια πραγματα.Θελουμε να βλεπουμε τον Μπεν Στιλερ να υποφερει, θελουμε να βλεπουμε τους JACKASS να βασανιζουν ο ενας τον αλλον, χαμος γινεται στα βιντεακια του YOU TUBE με τις φαρσες,οσο πιο χοντροκομμενη η φαρσα για το ανυποψιαστο θυμα, τοσο περισσοτερο γελιο βγαζει,αν τραυματιζονταν τα θυματα θα ηταν ακομα καλυτερα, αλλα μετα θα μας πλακωναν στις μηνυσεις,ας απολαμβανουμε λοιπον προσωρινα τους ιδιους τους πρωταγωνιστες να τραυματιζονται στο μικρο, προσωπικο και διεστραμμενο Κολοσσαιο της Οθονης μας, ζηταμε αιμα, με τα συνορα Πραγματικοτητας και Μυθοπλασιας, μπερδεμενα.Τι χειροτερο αραγε θα παθουν στο νεο sequel οι πρωταγωνιστες του HANGOVER;Οι εποχες οπου ηταν της μοδας ταινιες τυπου AMERICAN PIE, οπου ο πρωταγωνιστης το πολυ να μπερδευε το λιπαντικο με τη κολλα και να τον τρεχαν στο νοσκομειο για να του ξεκολλησουν το πουλι του απο το χερι του, φανταζουν σχεδον παιδικες η τρυφερες. Το νεο χιουμορ που επιβαλλεται παγκοσμιως -αν και εδω δεν εχει ακομα φτασει-, ειναι το ισοπεδωτικο. Γκρεμιστε τα ολα, δεν υπαρχει ιερο κι οσιο. Καντε πλακα με τους αδυναμους και τους ανυπερασπιστους, καγχαστε με τους αστεγους και τους φτωχους, με τους παραπληγικους και τους αναπηρους, γινετε ανωμαλοι κι εσεις σα τους ανωμαλους,απελευθερωθειτε απο τα στεγανα.Σε ανθρωπους μεγαλυτερης ηλικιας, οσα περιγραφω εδω μπορει να μη γινονται κατανοητα, οι μικροτεροι πιστευω οτι πιανουν το νοημα.Αυτο που περιεγραφε ο Στανλευ Κιουμπρικ στο CLOCKWORK ORANGE,μια κοινωνια δηλαδη τοσο μηδενιστικη κι αλλοτριωμενη, που ομαδες νεαρων γυρνανε με γκλομπς στα χερια και για να σκοτωσουν την ωρα τους, σκοτωνουν αστεγους στο ξυλο,περιγραφεται και στο IT’S ALWAYS SUNNY IN PHILADELPHIA,ας σπασουμε στο ξυλο τον καθε βρωμιαρη αστεγο που μας χαλαει τη μοστρα του μαγαζιου.Ο Κιουμπρικ το περιεγραφε ψυχρα, κλινικα κι αρκετα αμφιλεγομενα εδω που τα λεμε κρινοντας απο την τροπη της ταινιας, σαν ομως μια σκοτεινη -οχι και τοσο-Δυστοπια,ενω οι συγχρονες αμερικανικες σειρες και ταινιες το περιγραφουν ως κατι “ξεκαρδιστικο”hillarious, indeed!Προφανως κι εδω μπορει να προβληθει η ενσταση”ΜΑ ΚΑΛΑ, ΔΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ Η ΣΕΙΡΑ ΣΑΤΙΡΙΖΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΠΡΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΘΕΑΤΗ ΝΑ ΜΗ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ ΣΑΝ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΜΜΕΝΟΥΣ;”Αντενσταση κυριε προεδρε”ΜΑ ΚΑΛΑ ΔΕ ΒΛΕΠΕΙΣ ΟΤΙ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΡΩΜΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ Η ΣΕΙΡΑΑΠΕΝΟΧΟΠΟΙΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ ΠΡΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΜΑΣ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ “ΑΛΗΘΙΝΟ”, ΜΗ POLITICALLY CORRECT ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΣΤΗ ΦΟΡΑ;” Ας γελασουμε με ο,τι δε μας αφηναν ως τωρα να γελασουμε οι κανονες ορθης συμπεριφορας,ας κοροιδεψουμε αυτο που προκαλουσε λυπη μεχρι τωρα, ας μη αφησουμε τιποτα ορθιο, γαμα τους κανονες, γαμα τα παντα, ας ξεριζωσουμε ο,τι ανθρωπινο εχει μεινει μεσα μας,το Ανθρωπινο ειναι ντεμοντε, το συναισθημα κι ο οικτος ειναι ντεμοντε, ας σατιρισουμε τους φτωχους και τους τελειωμενους, δε πα να γαμηθουν κι αυτοι, ωχου, τη σιχαθηκαμε τη μιζερια τους.  Ειναι προφανες ποιος ειναι ο πραγματικος στοχος αυτου του χιουμορ.Το τελικο μηνυμα δεν ειναι τοσο να αποδεχτουμε τη μοιρα των ανυπερασπιστων και τον κοινωνικο δαρβινισμο, δεν ειναι να παψουμε να τους λυπομαστε(Στην τελικη, δεν ειναι αυτο το ζητουμενο, οποιος απλως λυπαται τους φτωχους και πχ ζηταει καλυτερο επιδομα ανεργιας αυτο και μονο, ειναι σα να αποδεχεται οτι φτωχοι θα υπαρχουν για παντα , ειναι σα να αποδεχεται τους ορους και τις συνθηκες οπου η φτωχεια θα αναπαραγεται και θα διαιωνιζεται σε αυτον τον κοσμο)Ο πραγματικος στοχος ειναι ο εαυτος μας.Τον εαυτο μας, ημων των θεατων, εχουν στοχο αυτοι που τα προβαλλουν.Δε γελαμε με τα χαλια αυτων των ανθρωπων, διχως να το καταλαβαινουμε, γελαμε με τον εαυτο μας, με τον μελλοντικο εαυτο μας. Δεν αποδεχομαστε τοσο διχως να το καταλαβαινουμε τη μοιρα των φτωχων, τη δικια μας μοιρα αποδεχομαστε και συνηθιζουμε στην ιδεα οτι ειναι ματαιη κι “αστειᨔ η οποιαδηποτε προσπαθεια για την ανατροπη της. Εκφυλιζομαστε γελωντας ξεκαρδιστικα και παραδεχομαστε εκεινη την ωρα ασυνειδητα, οτι THERE’S NO ALTERNATIVE.Μαθαινουμε να μη θυμωνουμε με τη Δυστυχια.Εθιζομαστε στη σκληροτητα μεσω του Ξεκαρδιστικου,σαν αυτο το παλιο Αμερικανικο καρτουν, οπου ο μοναδικος τροπος που ειχε για να νικησει ο ηρωας τους κακους ηταν να τους κανει να παθουν νευρικο γελιο: Εκανε βλακειες, οι κακοι γελουσαν, υστερα πεθαιναν και οι καλοι σωζονταν.Εδω ομως οι ρολοι ειναι ελαφρως αντεστραμμενοι: Δεν ειναι οι κακοι που θα πεθανουν με το νευρικο γελιο.Ειμαστε εμεις οι ιδιοι.  Εμεις οι ιδιοι, οι καρικατουρες του εαυτου μας, σε εναν κοσμο PUNK ROCK απο την αναποδη,δεν ειναι οι φτωχοι που τραγουδανε NO FUTURE, το NO FUTURE στο τραγουδανε στη μαπα σου οι πλουσιοι(το περιοδικο των Αμερικανικων Ελιτ FORBES γραφει στα ισα οτι πολλοι Αμερικανοι δε θα παρουν καν συνταξη, κι οσοι τη παρουν, θα τη παρουν μονο στα βαθια γεραματα κι αν προλαβουνhttp://ciaoant1.blogspot.gr/2013/04/blog-post_8619.htmlαλλα δε χρειαζεται να παμε μεχρι την Αμερικη για να ακουσουμε το NO FUTURE που σου φτυνουν στα μουτρα οι καπιταλιστες, μια ματια στις ειδησεις των χουντοκαναλων ειναι αρκετη),ενας κοσμος αναποδου PUNK, ωμα νεοφιλελευθερος, μηδενιστικος,-δεν ειναι οι Τραπεζιτες σημερα οι πραγματικοι Αναρχικοι, οπως τα περιεγραφε τοσα χρονια πριν ο Φερναντο Πεσσοα στο βιβλιο του;-ενας κοσμος αποκοσμος οπου το να εχεις μια Ιδεα ειναι παντελως ηλιθιο, λαοι που εθιζονται να ζητανε την ιδια τους την αυτοκαταστροφη,το Θεαμα σαν ενα ναρκωτικο οπου σε εθιζει στην εικονα ενος κατεστραμμενου Εαυτου σου,κοινωνικος δαρβινισμος, ανθρωποι να ξεφτιλιζονται στην οθονη για να γελας με τα χαλια τους,για να γελας ουσιαστικα με τα χαλια του εαυτου σου γιατι συνειδητοποιεις μεσα σου οτι καποιος που γελαει με τα χαλια των αλλων, ειναι δεκα φορες πιο χαλιας απο αυτους,ενας Νιτσεικος θριαμβος, αν απο το Νιτσε κρατησουμε μονο την απουσια της συμπονοιαςκι αφαιρεσουμε το Πνευμα και την ευαισθησια του,ενας κοσμος Τιποτα, οπου ο ενας καθρεπτιζει τον αλλον, ο ενας δηλαδη μιμειται τον αλλον, ολοι μαζι μιμουμαστε τα καραγκιοζιλικια που βλεπουμε στις οθονες, ολοι γινομαστε ολοι,καθρεπτες που αντικατοπριζουν τη παρακμη και τη σηψη, ειμαστε ολοι μες στα σκατα αρα δε χρειαζεται να χολοσκαμε και πολυ για αυτο διοτι δεν υπαρχει κατι να ντρεπομαστε απο τη στιγμη που ολοι κολυμπαμε μες στη βρωμα,ο ενας καθρεπτιζει το Τιποτα του Αλλου, αδεια Τιποτα να παρελαζουν περιχαρη και να ξεκαρδιζονται στα γελια με αυτα που βλεπουν μεσα κι εξω απτον καθενα μας,δηλαδη το Τιποτα.( Μια μονολεκτικη αποδειξη οτι τα παραπανω περι αδειων Τιποτα που αλληλοκαθρεπτιζονται δεν ειναι λυρισμος της κακιας ωρας αλλα αδιαμφισβητητη πραγματικοτητα: FACEBOOK)Κανενα απανθρωπο Συστημα, οπως ο Καπιταλισμος, δε θα μπορουσε να επιβιωσει αν δεν ειχε εξασφαλισμενα μεσα μας την αποδοχη των ορων αναπαραγωγης του.Μεσα απο το διαδικτυο, ο Καπιταλισμος καταφερε να ελεγχει ακομα και την ηδονη μας,ελεγχει με τι θα καβλωσεις, ελεγχει το πως και ποτε θα καβλωσεις, τη λιμπιντο η JOUISSANCE μεσα απο την υποσχεση μιας καλυτερης τσοντας που θα δεις, μια διαρκη αναβολη-αναστολη για να διατηρηθει η επιθυμια κι η εξαψη μεσα σου-ολοι οι ανθρωποι παλευουν να διατηρησουν την επιθυμια τους, η επιθυμια οπως ελεγε ο Λακαν ειναι μια ελλειψη, επιιθυμεις αυτο που δεν εχεις, αρα αυτο που πραγματικα επιθυμεις ειναι να επιθυμεις, η καλυτερα, να μη παψεις να επιθυμεις-,σα τα Τζανκι που προσπαθουν ματαια να επαναλαβουν την εκσταση της πρωτης φορας, οταν την ακουσαν στερεο στο πρωτο τους σουταρισμα.Ετσι, περα απο την Ηδονη, κι αφου καταφερε να ελεγξει τις σχεσεις παραγωγης, τη κουλτουρα,τη νοοτροπια, τα παντα,τωρα ελεγχει, ως μια υποκατηγορια των παραπανω,  και το Γελιο.Δεν ειναι λεπτομερειες αυτα ουτε κατι ασημαντο, ειναι κατι απαραιτητο για να αποδεχτεις τη Φρικη.Ειναι η Κοινωνια του Θεαματος στο απογειο της, τη δουλεια που εκαναν τα περιοδικα και η Τηλεοραση , τωρα τη κανει το Διαδικτυο,ο Κινηματογραφος σαφως  διαδραματιζει ρολο και τοτε και τωρααλλα εμπεριεχεται ηδη  στο Διαδικτυο,δεν ειναι τυχαιο που το Σπιτι, η Οικια εχει γινει ενας τοσο ελκυστικος Προορισμος(Δες ομως και το ΥΓ1),που να τρεχεις τωρα εξω να διασκεδασεις, να γνωρισεις ανθρωπους, να επελθει τριβη και ζυμωση Ιδεων, να οργανωθεις στα κινηματα,που να ερθεις σε επαφη τωρα με τον καθενα που δε ξερεις και τι ρολο βαραει,η Οικια ειναι ενας τοσο ελκυστικος προορισμος, δε χρειαζονται πολλα λεφτα,μια συνδεση με το Ιντερνετ και εχεις ολον τον Κινηματογραφο του Κοσμου σπιτι σου τζαμπα,ολη τη Μουσικη του Κοσμου σπιτι σου τζαμπα, βιβλια, παιχνιδια,ενας Χαξλευκος- με τις πληροφοριες να καταστρεφονται απο την υπερσυσσωρευση-BRAVE NEW WORLD ,οχι τοσο γενναιος…οχι και τοσο καινουριος.Ο κοσμος δε θα τελειωσει με εναν παταγο, αλλα με εναν λυγμο, εγραφε ο Τομας Ελιοτ.Ουτε με παταγο, ουτε με λυγμο.Ο κοσμος θα τελειωσει με ενα νευρικο γελιο.Γελωντας μεχρι θανατου.ΥΓ1 Περι κοινωνιας του Θεαματος : ” Το θεαμα δεν ειναι ενα συνολο εικονων αλλα μια κοινωνικη σχεση ατομων μεσολαβημενη απο εικονες”.”Το θεαμα ειναι παντου να γιατι ο θεατης δεν αισθανεται πουθενα σαν στο σπιτι του””Στο μετρο που η κοινωνια ονειρευεται την αναγκη, το ονειρο γινεται αναγκαιο. Το θεαμα ειναι ο εφιαλτης της συγχρονης αλυσοδεμενης κοινωνιας, που δεν εκφραζει τελικα παρα την επιθυμια της να κοινηθει. Το θεαμα ειναι ο φρουρος αυτου του υπνου.”                                Γκυ Ντεμπορ.Πηγή: CelinΑναρτήθηκε από Crying Wolf στις 10:44 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείουBlogThis!Μοιραστείτε το στο TwitterΜοιραστείτε το στο FacebookΣύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτησηΕτικέτες Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ-ΠΟΛΙΤΕΣΤα φώτα στο τούνελ-η ανθρώπινη εργασιακή ικανότηταΈνα ερώτημα που προκύπτει στην ανάλυση του MF στο «THE LIGHTS IN THE TUNNEL», είναι αυτό που αφορά την παραγωγική ικανότητα των ανθρώπων και αυτή είναι δυνατό να «ξεπεράσει» τις μηχανές.Ενώ η υπολογιστική ικανότητα των μηχανών ακολουθεί τον τρελό ρυθμό του νόμου του Moore (διπλασιασμός κάθε δυο χρόνια), η ικανότητα των ανθρώπων δεν ακολουθεί με τίποτε ένα τέτοιο ρυθμό. Στο χρόνο εργασιακής ζωής (40 χρόνια) ενός μέσου ανθρώπου με δευτεροβάθμια εκπαίδευση η αύξηση της εργασιακής του ικανότητας μετρούμενη ως μισθολογική αύξηση (όσο biased κι αν είναι αυτό πολλές φορές αφού λαμβάνονται υπόψη και κοινωνικοί παράγοντες στις μισθολογικές αυξήσεις), ακολουθεί την καμπύλη του παρακάτω σχήματος (σε σύγκριση με την υπολογιστική ικανότητα και την απόδοση του βενζινοκινητήρα τα τελευταία 40 χρόνια) (η αύξηση κάθε φορά αναφέρεται στο έτος 1=χρονιά πρόσληψης).Για να εξετάσει πιο «ιστορικά» την εξέλιξη της εργασιακής ικανότητας του ανθρώπου ο MF γυρνάει δυο αιώνες πίσω στο κίνημα των Λουδιτών.Οι Λουδίτες – οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν υφαντές, «κουρείς» και επεξεργαστές του μαλλιού και τεχνίτες στα επαγγέλματα του βαμβακιού και οι οποίοι δούλευαν στα μικρά εργαστήρια τους– βρέθηκαν αντιμέτωποι με τις νέες, μεγάλης κλίμακας για την εποχή, μηχανές, στεγασμένες στα νέου τύπου πολυώροφα κτίρια, τα εργοστάσια, που απειλούσαν, πλέον, την ίδια τους την ύπαρξη μέσα σε συνθήκες όπου η καταρρέουσα κοινωνία της χειροτεχνίας παραχωρούσε, με εκρηκτικούς ρυθμούς, τη θέση της στη νέα βιομηχανική κοινωνία με τις νέες τεχνολογίες και τα νέα συστήματα.Τους πρώτους μήνες του 1811 ο «στρατηγός Ned Ludd» και ο στρατός των «Εκδικητών» (Redressers) απέστειλαν τις πρώτες απειλητικές επιστολές στους εργοδότες του Νότινγχαμ. Τον Μάρτιο του ιδίου χρόνου οργανώθηκαν πολλές επιθέσεις στην ίδια πόλη, που είχαν ως στόχο μηχανές και εργοστάσια. Η δράση του κινήματος προκάλεσε την αντίδραση των τοπικών αρχών, που προσέλαβαν 400 ειδικούς αστυνομικούς για την προστασία των εργοστασίων, ενώ προσέφεραν και 50 στερλίνες σε όσους έδιναν πληροφορίες για τη δράση των Λουδιτών. Την ίδια περίοδο, τον Φεβρουάριο του 1812, η κυβέρνηση των Τόρις κατέθεσε ένα νομοσχέδιο, που απέβλεπε στην «πλέον παραδειγματική τιμωρία» όσων κατέστρεφαν μηχανές.Από τότε, λόγω μιας σειράς σκληρών και μακροχρόνιων αγώνων της εργατικής τάξης που οδήγησαν σε βελτίωση εκπαίδευσης, εργασιακού περιβάλλοντος, διατροφής, ιατρικής περίθαλψης, πρόσβασης σε πληροφορίες κλπ, η ανθρώπινη εργασιακή ικανότητα αυξήθηκε σημαντικά αλλά τείνει ασυμπτωτικά προς ένα όριο. Αυτό φαίνεται και από το μέσο σκορ (Scholastic Assessment Test) σε ανάγνωση/προφορικό λόγο και μαθηματικά των τελευταίων 40 χρόνων που ουσιαστικά είναι σταθερό.Επομένως, τίποτε δε φαίνεται να δείχνει ότι οι άνθρωποι θα μπορέσουν να ξεπεράσουν την ικανότητα/παραγωγικότητα των μηχανών (μιλάμε για τυπικές εργασίες, εννοείται, κι όχι για θεωρητική φυσική).2+1«λύσεις» υπάρχουν:1. Ένα ισχυρό νεολουδιτικό κίνημα που θα καθοδηγήσει τις μάζες σε καταστροφή των υπολογιστών/μηχανών. Ένα κίνημα, που αν το φαντασιωθούμε, θα οδηγήσει σε μια σκληρή απάντηση από την πλευρά της άρχουσας τάξης και σε μικρό χρονικό διάστημα.2. Μαζική στροφή στο παράδειγμα της «απο-ανάπτυξης» με θεμελιώδη αλλαγή στον τρόπο ζωής μας.+3. «Οργανική» σύγκλιση με τις μηχανές/υπολογιστές – πχ επαύξηση της εργασιακής/παραγωγικής ικανότητας μέσω τεχνολογικών «εμφυτευμάτων»Και έτσι να ανοίξει ο δρόμος για τη δημιουργία οντοτήτων με μεγαλύτερη νοημοσύνη από τον άνθρωπο (για περισσότερα βλ. Vernor Vinge,  Η επερχόμενη τεχνολογική μοναδικότητα).Και καλά…κρασιά…Αναρτήθηκε από Crying Wolf στις 2:44 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια: Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείουBlogThis!Μοιραστείτε το στο TwitterΜοιραστείτε το στο FacebookΣύνδεσμοι σε αυτήν την ανάρτησηΕτικέτες Η ΜΑΖΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ-ΠΟΛΙΤΕΣΤα φώτα στο τούνελ-η επιτάχυνσηΑφού κάνει το πρώτο τρέξιμο της προσομοίωσης του ο MF («THE LIGHTS IN THE TUNNEL») προχωράει σε ένα reality check. Αντιστρέφει τη βασική του υπόθεση έτσι ώστε να είναι σε συμφωνία με τον «κοινό νου» της ελεύθερης αγοράς:Η τεχνολογία ποτέ δε θα φτάσει στο σημείο όπου ο κύριος όγκος των εργασιών που γίνονται από το μέσο άνθρωπο θα αυτοματοποιηθεί. Η οικονομία πάντα θα δημιουργεί νέες δουλειές τις οποίες θα μπορούν να κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι.Ή, καλύτερα, επειδή το «ποτέ» είναι κάπως ασαφές και απροσδιόριστο, μειώνει την κλίμακα στον ορίζοντα της δικιάς μας – άντε των παιδιών μας – ζωής. Έτσι, για ένα παιδί που γεννιέται σήμερα (υποθέτοντας μια μέση διάρκεια ζωής για τον 21ο αιώνα 87 χρόνια), στην παραπάνω υπόθεση το «ποτέ» αντικαθίσταται με το 2100.Αν και ο «νόμος του Moore» (η υπολογιστική ικανότητα ενός κομπιούτερ διπλασιάζεται κάθε δυο χρόνια – διατυπώθηκε το 1965 από τον Gordon E. Moore, συνιδρυτή της Intel), δεν είναι νόμος με την έννοια που είναι ο νόμος της βαρύτητας, αλλά μια παρατήρηση και προεκβολή της στο άμεσο μέλλον, όλοι σχεδόν στο χώρο της τεχνολογίας τον έχουν αποδεχτεί. Στην καθημερινότητα μας το βλέπουμε αν συγκρίνουμε τους υπολογιστές και τα κινητά μας με αυτά που είχαμε πριν δέκα χρόνια, το τι κάνανε τότε, τι τώρα, τι πληρώναμε τότε, τι τώρα; Στην παρακάτω εικόνα ο νόμος του Moore πάνω στις MIPS.Για κάνει πιο ενδιαφέροντα το νόμο του Moore ο MF τον εφαρμόζει στον Bill Gates. Ως σημείο εκκίνησης παίρνει το 1975 όταν o Bill εγκατάλειψε το Harvard και πήγε στο New Mexico όπου παρέα με τον Paul Allen, ίδρυσε τη Microsoft.Το 1975, λοιπόν, ο Bill είχε στην τσέπη 1 cent. To 1981, όταν η κυκλοφόρησε το IBM PC που έτρεχε με το MS-DOS της Microsoft, σύμφωνα το νόμο, ο Bill είχε στην τσέπη του 8 cents. Tο 1986 που η μετοχή της εταιρίας μπαίνει στο NASDAQ, ο Bill είχε στην τσέπη του 45 cents. Το 1992 με τα Windows 3.1 φτάνει στα 3,6 δολάρια. Και με τα Windows XP το 2001, τα 82 δολάρια. Το 2011 είχε 2621 δολάρια.Και αν συνεχίζει έτσι το 2100 θα έχει (αν ζει) 92200 τρις δολάρια. Καθόλου άσχημα, αν και μάλλον δε θα ζει για να το φχαριστηθεί.Το ερώτημα είναι για πόσο καιρό ακόμη θα ισχύει ο νόμος του Moore. Οι περισσότεροι λένε ότι για το προβλέψιμο μέλλον σίγουρα. Το 2009, οι ερευνητές του Stanfordανακοίνωσαν ότι μπόρεσαν και κωδικοποίησαν ψηφιακή πληροφορία σε σωματίδια μικρότερα από τα άτομα. Αλλά κι πιάσουμε κάποιο φυσικό όριο, η βαρύτητα θα μετατοπιστεί από την κατασκευή πιο γρήγορων ατομικών επεξεργαστών, σε συνδυασμούς μεγάλου αριθμού επεξεργαστών που θα λειτουργούν παράλληλα (parallel architecture). Κάτι που σε σημαντικό βαθμό ήδη γίνεται.Αν περαιτέρω σκεφτούμε ότι σήμερα λειτουργούν γύρω στο 1,5 δις PCs, συν τους υπολογιστές στα κινητά, στα mp3 players, στα αυτοκίνητα, στα αεροπλάνα κλπ, χωρίς δυσκολία μπορούμε να σκεφτούμε ότι οι υπολογιστές είναι σχεδόν παντού.Και δεν είναι παράλογο να υποθέσουμε για το παιδί του παραδείγματός μας, όταν πεθάνει το 2100, η κηδεία του θα γίνει από μηχανές.Ακόμη και ένα από τα πιο θεμελιώδη επαγγέλματα της ανθρώπινης ιστορίας – και από τα πλέον ανθεκτικά στις οικονομικές κρίσεις – μπορεί να έχει μπει στο ιστορικό χρονοντούλαπο.Αναρτήθηκε από Crying Wolf

Sent by gReader Pro

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

ΚΩΣΤΑΣ Δ. ΚΑΒΒΑΘΑΣ

Από την Ιδέα της Αυτοκίνησης μέχρι τις κοινωνίες του Μεγάλου Αδελφού και από τον Εξιπερί μέχρι τον Τζόνοθαν Λίβινγκστον Σίγκαλ. Iστoλόγιο για την εποχή του Τεχνολογικού Μεσαίωνα, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Νέας και της Εταιρικής Διακυβέρνησης και ότι άλλο προκύψει στο μεταξύ. Ερώτηση κρίσεως: πότε έγραψα ότι, η ώρα του ΔΝΤ είναι κοντά;!

O Antista/Chef προτείνει...

μάχιμα γραφικά για το διαδίκτυο και τους δρόμους

Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

Αυτόνομο μέλος του πανελλαδικού Δικτύου Παρεμβάσεων - Συσπειρώσεων Δ. Ε.

21aristera

για την εργατική αριστερά του 21ου αιώνα

ΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

...Καθηγητές Σχολείων Κυψέλης, Πατησίων, Γαλατσίου, Φιλαδέλφειας

Κανάλι

Αρχαίοι και αχρείοι Μαρξιστές - Μαοϊστές

ΖΩΝΤΑΝΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - HUMAN LIBRARY GREECE

...εκεί που οι ιστορίες ζωντανεύουν

Εργασιακή επιτροπή εργαζομένων ΔΟΛ

Το σημείο ενημέρωσης της εργασιακής επιτροπής των εργαζομένων στον ΔΟΛ

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις

Δίκτυο ριζοσπαστικών ανεξάρτητων σχημάτων και αγωνιστών στο Δημόσιο Τομέα

Επισκιασις

Hip-Hop | Το Θέμα Είναι Ταξικό

Avantgarde

Κόκκινη Ορχήστρα Αθήνας / για την επανάσταση και το σοσιαλισμό

Εργατική Εξουσία - Αρχείο

Αρχειο Κομμουνιστικου Συνδεσμου (1996-2008)

Aformi's Blog

Just another WordPress.com weblog

Γκράνμα

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΟΥ ΜΕ ΠΑΕΙ, ΣΕ ΚΟΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΕΧΕΤΕ

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Exitorial

exit the news. enter the views.

Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 67 other followers

%d bloggers like this: