«Προφητική» έκθεση της ΟΓΕ για τους παιδικούς σταθμούς. Πώς φτ άσαμε εδώ. Τι πρέπει να ζητήσουμε.

Παραθέτω απόσπασμα από λίαν "προφητική" και διαφωτιστική έκθεση της ΟΓΕ (ολόκληρη η έκθεση εδώ) για το πώς έφτασαν οι παιδικοί σταθμοί στη σημερινή κατάσταση, πώς ήταν πριν και πώς πρέπει να διεκδικήσουμε τη βελτίωσή τους. Προσυπογράφω και προτείνω να τεθεί σε συζήτηση για να γίνει θέση του συλλόγου.

Άγγελος

ΕΚΘΕΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΙΔΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ

[….]
Οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί, παρά τα προβλήματα στη λειτουργία τους (τροφεία, προσωπικό με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, δεν καλύπτουν το σύνολο των αιτήσεων) αποτελούν σημαντική κοινωνική υπηρεσία για τις λαϊκές οικογένειες. Η ΟΓΕ παραμένει σταθερή στη θέση της ότι οι παιδικοί σταθμοί πρέπει να αποτελούν ευθύνη του κράτους, με κεντρικό σχεδιασμό σε ότι αφορά την επάρκεια, το παιδαγωγικό πρόγραμμα, την ασφάλεια, τη διατροφή, τη σύνθεση του προσωπικού και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

[….]

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΣΤΑΘΜΩΝ

Η ανάγκη της οικογένειας για παιδικό σταθμό υπήρχε πολλά χρόνια πριν. Αρχικά την ευθύνη για τη λειτουργία την είχε το Υπουργείο Υγείας και υπήρχε διαχωρισμός σε παιδικούς σταθμούς Υπ. Υγείας, ΙΒΣΑ (Ίδρυμα Βρεφονηπιακών Σταθμών Αττικής), ΠΙΚΠΑ (Πατριωτικό Ίδρυμα Κοινωνικής Πρόνοιας και Αντίληψης), ορισμένοι σε δήμους και ιδιωτικοί.

Τα υπαρκτά προβλήματα αποτέλεσαν τον μανδύα, για την εφαρμογή της πολιτικής της ΕΕ και των τότε κυβερνήσεων στην Ελλάδα. Μέσα από τον «Καποδίστρια», ο οποίος ολοκληρώθηκε την περίοδο 1997-2001 είχαμε το καθολικό πέρασμα των παιδικών σταθμών στους δήμους, με κοινή απόφαση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΣΥΝ και τη σύμφωνη γνώμη της ΚΕΔΚΕ (Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας). Το κύριο χαρακτηριστικό ήταν η απαλλαγή του κράτους από την άμεση χρηματοδότηση, η επιβολή τροφείων και η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, με την κεντρική χρηματοδότηση να έρχεται μόνο ως αρωγός (ή τιμωρός) του επιχειρηματικού κόστους. Τα προβλήματα μπροστά στις λαϊκές οικογένειες, τα ίδια τα παιδιά και τους εργαζόμενους στους παιδικούς σταθμούς πολλαπλασιάστηκαν και επιδεινώθηκαν.

Συγκεκριμένα, από το 2001 που η ευθύνη για τους παιδικούς σταθμούς πέρασε στους ΟΤΑ χωρίς τους απαραίτητους πόρους, δημιουργήθηκε μείζον πρόβλημα στις λαϊκές οικογένειες καθώς υποχρεώνονται, μέσα στην ανεργία και τη φτώχεια που τις μαστίζει, να πληρώνουν τροφεία στους σταθμούς και να καταφεύγουν στους ιδιωτικούς σταθμούς αφού ποτέ οι θέσεις δεν επαρκούσαν για όλα τα παιδιά. Παράλληλα έγινε και η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς.

Αργότερα είχαμε (επί υπουργίας Γιαννάκου-ΝΔ) την κίνηση της κυβέρνησης για την καθιέρωση του ενός χρόνου υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής, χωρίς να υπάρχουν οι αναγκαίες υποδομές για να φιλοξενηθούν όλα τα νήπια. Μια τέτοια απόφαση οδήγησε σε υπερφόρτωση των δημόσιων νηπιαγωγείων και αποτέλεσε βούτυρο στο ψωμί των ιδιωτικών παιδικών σταθμών οι οποίοι είναι μεν πολυάριθμοι αλλά μερικοί προσφέρουν υπηρεσίες αμφίβολης ποιότητας.

Πριν λίγα χρόνια η ΚΕΔΚΕ στην πρότασή της προς την κυβέρνηση για νέο κανονισμό λειτουργίας των παιδικών σταθμών ζητούσε να απαλλαγεί από 3 «βαρίδια»:

1. Από το να υπάρχει συγκεκριμένη αναλογία αριθμού παιδιών – παιδαγωγικού προσωπικού και το συνυπολογισμό ηλικίας και χώρου.

2. Από τον έλεγχο του Δημοτικού Συμβουλίου στην επιβολή και το ύψος των τροφείων στους γονείς.

3. Από το 6ωρο που είχε κατακτήσει το παιδαγωγικό προσωπικό και έτσι ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας και την παράταση λειτουργίας των Π.Σ. χωρίς υποδομές, μετατρέποντας τους σε ιδρύματα «ανοικτού» τύπου (πάλι στο όνομα παιδιών και γονιών).

Στην ουσία η ΚΕΔΚΕ, διαμορφώνοντας το νέο κανονισμό λειτουργίας των παιδικών σταθμών, μετέτρεψε τις υπηρεσίες τους σε εμπόρευμα χωρίς ουσιώδη παιδαγωγικό – κοινωνικό χαρακτήρα. Με το περιτύλιγμα για τη δήθεν εξυπηρέτηση της εργαζόμενης μητέρας πέρασαν την ευέλικτη μορφή απασχόλησης, την κατάργηση του ωραρίου και τις νέες μορφές εργασιακών σχέσεων, όπου ο/η παιδαγωγός, είναι αδύνατον να προσφέρει τα μέγιστα για τη διαμόρφωση και προετοιμασία του βρέφους – παιδιού.

Οι εναπομείναντες σε λειτουργία παιδικοί σταθμοί στους δήμους της Αττικής, αλλά και στους υπόλοιπους δήμους στη χώρα μας, όλο και περισσότερο στηρίζουν τη χρηματοδότησή τους σε ευρωπαϊκά προγράμματα με ημερομηνία λήξης. Οι δημοτικές αρχές που στηρίζονται από τα κόμματα του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, της ΔΗΜΑΡ και του ΣΥΡΙΖΑ συνέδραμαν σε αυτήν την καταστροφική πορεία. Προώθησαν την αποκέντρωση, την επιχειρηματική – ανταποδοτική λειτουργία, γονάτισαν με χαράτσια την λαϊκή οικογένεια.

Η κυβέρνηση σήμερα δίνει το τελικό χτύπημα στις όποιες δημόσιες κοινωνικές υποδομές έχουν απομείνει και ετοιμάζει το πλαίσιο, ώστε να τελειώσουν με την επιστημονική φροντίδα των βρεφών και των νηπίων, να κάνουν φύλλο και φτερό όλο το δίχτυ προστασίας, έτοιμο να παραδοθεί στους κερδοσκόπους, αφού περάσει από μια σειρά πειράματα αυτοδιαχείρισης, «κοινωνικών επιχειρήσεων», ΜΚΟ, κι ό,τι άλλο εφεύρουν Ευρωπαϊκή Ένωση και κυβέρνηση. Αυτό σημαίνει εμπορευματοποίηση των αναγκών του παιδιού και της λαϊκής οικογένειας, υποβάθμιση πέρα για πέρα των υπηρεσιών στο παιδί, παιδαγωγικό πλαίσιο και πρόγραμμα μακριά από κάθε βάση επιστημονικής στήριξης και κοινωνικό έλεγχο με αντίστοιχα αποτέλεσμα στην κοινωνικοποίηση του παιδιού. Επίσης, πεδίο ελεύθερο για την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΗΜΕΡΑ

Α. Είδη παιδικών σταθμών

Α) Δημοτικοί, ως ΝΠΔΔ

Β) Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (δες υποσημείωση 1)

Γ) Ιδιωτικοί

Δ) Άλλα είδη κέντρων προσχολικής αγωγής, όπως το Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο στην Καλλιθέα. Το κέντρο αυτό με 101 χρόνια λειτουργίας, που καλύπτει οικογένειες που δεν μπορούν να συντηρήσουν τα παιδιά τους, κινδυνεύει με «λουκέτο», αφού και αυτή η «κουρεμένη» κρατική επιχορήγηση έχει κολλήσει μεταξύ υπουργείου Εργασίας και Περιφέρειας.

Ε) Σταθμοί για παιδιά με ειδικές ανάγκες, είτε αμιγώς για προσχολική αγωγή είτε για ένα φάσμα ηλικιών που περιλαμβάνουν και την προσχολική. Πχ υπάρχουν:

  • Ίδρυμα Κοινωνικής Εργασίας Χατζηπατέρειο Κέντρο Αποκατάστασης Σπαστικών Παιδιών, Κοινωφελής Οργανισμός Ιδιωτικού Δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα για παιδιά ηλικίας 2-9 ετών.
  • «Θεοτόκος» ΝΠΙΔ για παιδιά με αυτισμό, που περιλαμβάνει προνήπιο, νηπιαγωγείο και δημοτικό. Επιχορηγείται από το κράτος, λαμβάνει δωρεές και συμμετοχή από τα ασφαλιστικά ταμεία των γονέων.
  • Κάποια ειδικά δημόσια σχολεία περιλαμβάνουν και νηπιαγωγείο. Επίκεινται περικοπές στις υπηρεσίες ή κλείσιμο για κάποια από αυτά.
  • Ιδιωτικά που περιλαμβάνουν και υπηρεσίες για προσχολική ηλικία.

Με τους σταθμούς της κατηγορίας Δ και Ε δεν θα ασχοληθούμε στη σημερινή έκθεση. Νομίζουμε όμως ότι χρειάζεται άμεσα να ασχοληθούμε ειδικά και με αυτούς.

Το παρόν κείμενο επικεντρώνεται στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς. Νομίζουμε ότι και αυτό το θέμα χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, πχ κατά πόσο υπάρχουν και άλλα είδη ιδρυμάτων προσχολικής αγωγής.

Β. Χρηματοδότηση

  • Σήμερα υπάρχει ένα ελάχιστο κονδύλι από τον κρατικό προϋπολογισμό, πράγμα που αποκαλύπτει και την πολιτική βούληση των κυβερνήσεων και των κομμάτων που υποστηρίζουν αυτή τη θέση. Συμπληρώνονται από την τσέπη των γονιών με κλιμακούμενα προς τα πάνω κονδύλια για τροφεία.
  • Οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί χρηματοδοτούνται από κονδύλια του δήμου, ο οποίος αποφασίζει στην κατάρτιση του ετήσιου προϋπολογισμού του, το ποσό που μπορεί να διαθέσει.
  • Με το πρόγραμμα «Εναρμόνιση Οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής» της ΕΕΤΑΑ (Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης) με κονδύλια του ΕΣΠΑ από την ΕΕ. Το ΕΣΠΑ δεν χρηματοδοτεί παιδικούς σταθμούς αλλά παιδιά. Χρηματοδοτεί τη φοίτηση παιδιών σε δημοτικούς, και σε ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς, με προϋποθέσεις. Οι αιτήσεις γι’ αυτό το πρόγραμμα γίνονται από τους γονείς που χρειάζεται να πληρούν ορισμένα κριτήρια και, έγκειται στην ΕΕΤΑΑ να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση. Για το 2013-14 θα διατεθούν €150.000.000 για 60.000 θέσεις. Το πρόγραμμα έχει λήξει, απλά μετέφεραν κονδύλια του ΕΣΠΑ.

Τόσο για τους δημοτικούς σταθμούς όσο και για την ένταξη στο πρόγραμμα της ΕΕΤΑΑ απαιτείται πλήθος δικαιολογητικών, γεγονός που αποκλείει πολλές περιπτώσεις παιδιών όπως επίσης προκαλεί σύγχυση και ανασφάλεια στους γονείς.

Γ. Υλικοτεχνική υποδομή

Αν και δεν έχουμε συγκεκριμένη αριθμητική εικόνα ως προς τις ανάγκες, ούτε ανά περιοχή ούτε συνολικά, είναι σίγουρο ότι οι δομές και το προσωπικό δεν επαρκούν για να καλύψουν τις ανάγκες όλων των λαϊκών οικογενειών. Επίσης, σοβαρότατο πρόβλημα υπάρχει και ως προς την ποιότητα-κατάσταση των δομών και του εξοπλισμού των σταθμών, π.χ. υπάρχουν σταθμοί που στεγάζονται σε διαμερίσματα, δεν έχουν αύλειο χώρο, προσφέρουν ανεπαρκή σε ποιότητα και ποσότητα σίτιση κλπ. (Επισυνάπτουμε σχετικό ερωτηματολόγιο για τους συλλόγους και τις ομάδες μας.)

Σαν τάση έχουμε συρρίκνωση των δομών, με το επιχείρημα είτε των ακατάλληλων κτιρίων πχ. Α΄Αθηνών είτε της έλλειψης προσωπικού. Εδώ είναι και το πιο κρίσιμο ζήτημα.

Δ. Εργαζόμενες /νοι στους σταθμούς

Το προσωπικό με αγώνες είχε κατακτήσει το σταθερό συνεχές 6ωρο.Από το 2011, όλο το προσωπικό στους παιδικούς σταθμούς εργάζεται με συνεχές 8ωρο. Αυτή η διάρκεια επιβλήθηκε στο όνομα της ισότητας των όρων εργασίας μεταξύ των εργαζομένων, θεωρώντας την εργασία των παιδαγωγών στους παιδικούς σταθμούς ως φύλαξη και όχι ως παροχή υπηρεσίας προσχολικής αγωγής. Ομως για τη δουλειά της παιδαγωγού σε παιδικό σταθμό, απαιτείται διαρκής οξυμένη προσοχή και εγρήγορση, προσφορά, φροντίδα και να ακολουθείται συγκεκριμένο αντίστοιχο της ηλικίας των παιδιών πρόγραμμα προσχολικής αγωγής. Αυτό το γεγονός αφορά και τα ίδια τα παιδιά και τις οικογένειες τους, καθώς σχετίζεται άμεσα με την ασφάλεια και με την ψυχική-κοινωνική εξέλιξη των παιδιών.

Ένα πολύ μικρό ποσοστό των εργαζομένων απασχολείται με μόνιμη σχέση εργασίας ή με σύμβαση αορίστου χρόνου. Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς, τόσο οι παιδαγωγοί όσο και το βοηθητικό προσωπικό (μαγείρισσες, τραπεζοκόμοι, καθαρίστριες) έχουν προσληφθεί με Σύμβαση Ορισμένου Χρόνου (ΣΟΧ) είτε 11μηνη, 5μηνη, ακόμα και 2μηνη, είτε με μπλοκάκι. Σε αυτή την περίπτωση ο εργαζόμενος έχει να πληρώσει και κοινωνική ασφάλιση (ΤΕΒΕ).

[….] [Έχουν επιβληθεί] ελαστικές μορφές εργασίας, που εντείνουν το βαθμό εκμετάλλευσης των εργαζομένων, ισοπεδώνουν μισθούς και δικαιώματα, ανακυκλώνουν την ανεργία και εγκλωβίζουν τον άνεργο-εργαζόμενο σε μια κατάσταση αναμονής. Υπάρχουν λοιπόν συνεχώς συμβάσεις που λήγουν, που δημιουργούν από τη μια την αγωνία στον εργαζόμενο και από την άλλη προβλήματα στο παιδί που έχει να αντιμετωπίσει εναλλαγή προσώπων με τα οποία χρειάζεται να έχει μια σταθερή σχέση. Είναι προφανές ότι αυτή η κατάσταση δημιουργεί αβεβαιότητα, ανασφάλεια και δυσχεραίνει τόσο τη διάθεση και την απόδοση του εργαζόμενου όσο και την ψυχική διάθεση και ισορροπία του παιδιού.

Οι συνθήκες εργασίας είναι σκληρές και εξοντωτικές λόγω και της αύξησης των παιδιών ανά εργαζόμενο.

Το εγχείρημα με τον εθελοντισμό, που αναφέραμε πιο πάνω, είναι σίγουρο ότι θα ανοίξει επικίνδυνους δρόμους για την εκτεταμένη υλοποίηση τέτοιας μορφής εργασίας από εργαζόμενους μετά το ωράριό τους, με πρόσχημα το γεγονός του οικονομικού αδιεξόδου που αντιμετωπίζουν οι δήμοι. Επιπλέον, θα λειτουργήσει εκβιαστικά προς τους συμβασιούχους που παραμένουν στην εργασία τους με δικαστικές αποφάσεις και εργάζονται στον τομέα των βρεφονηπιακών σταθμών, οι οποίοι ελπίζοντας την ανανέωση των συμβάσεων τους ενδεχομένως να υποκύψουν και να δεχθούν να εργαστούν ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο στόχος [των] κυβερνήσεων […] είναι η ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση και αυτής της δομής πρόνοιας, μέσα από την Τοπική Διοίκηση. Η κυβέρνηση εφαρμόζει και η τοπική Διοίκηση αποδέχεται, τη μείωση της χρηματοδότησης στους Δήμους χωρίς να υπολογίζουν τις ανάγκες των νέων ζευγαριών των λαϊκών οικογενειών και των παιδιών τους.

Σε εξέλιξη βρίσκεται ο στόχος της δημιουργίας Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων και στο χώρο των παιδικών σταθμών καθώς και η πρωτοβουλία της ΚΕΔΕ και κατεύθυνση της κυβέρνησης ώστε να μειωθεί το κόστος ανά παιδί […].

Προσπαθούν να μας πείσουν ότι για να βγούμε από την κρίση πρέπει οι εργαζόμενοι να κάνουμε θυσίες, ότι οι γονείς πρέπει να αναλάβουν με διάφορους τρόπους την πληρωμή των συμβασιούχων (π.χ. μέσα από την αύξηση των τροφείων) για να παραμείνουν τα παιδιά μας στο σταθμό.

Υπάρχουν διοικήσεις κάποιων δήμων που έχουν επιχειρήσει να επιστρατεύσουν τον «εθελοντισμό» για να αντιμετωπίσουν την υποστελέχωση των σταθμών. Για παράδειγμα, τον περασμένο Σεπτέμβριο στην Αθήνα η δημοτική αρχή και η διοίκηση του Δημοτικού Βρεφοκομείου σε σχετική επιστολή ζήτησαν από όλους τους εργαζόμενους του δήμου που βρίσκονται σε διοικητικές και άλλες θέσεις (φύλακες, τραπεζοκόμες, καθαρίστριες) να δουλέψουν ως εθελοντές στους δημοτικούς παιδικούς σταθμούς, στη διάρκεια του ωραρίου τους και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα έως ότου προσληφθούν νέοι συμβασιούχοι.

Μια τέτοια απαίτηση είναι απαράδεκτη για τους ίδιους τους εργαζόμενους που ουσιαστικά καλούνται να προσφέρουν πλήρη εργασία χωρίς αμοιβή, αλλά και για τα παιδιά που δεν έχουν το κατάλληλο εξειδικευμένο παιδαγωγικό προσωπικό. Η έννοια της φύλαξης αντί για προσχολική αγωγή είναι το εργαλείο για επιβολή των αντιλαϊκών πολιτικών περικοπής παροχών και δικαιωμάτων. Γενικότερα οι εθελοντές δεν μπορούν να διασφαλίσουν μόνιμες υπηρεσίες, αφού ανά πάσα στιγμή και για οποιοδήποτε λόγο μπορεί να αποφασίσουν να διακόψουν τη συμμετοχή τους. Ακόμα και στην περίπτωση που όσοι αποχωρούν αντικαθίστανται από νέους, η συχνή αλλαγή στα πρόσωπα αναφοράς αποτελεί αρνητικό στοιχείο για την ψυχολογική ανάπτυξη και την αγωγή των βρεφών και των νηπίων.

Η Κεντρική Ένωση Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ), αντί να διεκδικεί τη χρηματοδότηση από το κράτος των δημοτικών κοινωνικών δομών, (ιδιαίτερα τώρα που, με πρόσχημα την κρίση, η χρηματοδότηση από χρόνο σε χρόνο υφίσταται τραγική μείωση) ώστε να ανταποκριθούν στο σύνολο των αναγκών, υιοθέτησε την Ευρωενωσιακή και κυβερνητική λύση της εξεύρεσης εναλλακτικών τρόπων χρηματοδότησης των δήμων. Εμφανίζουν ως λύση στο πρόβλημα τη σύσταση Κοινωνικών Συνεταιριστικών Επιχειρήσεων (υποσημείωση 1) από άνεργους βρεφονηπιοκόμους, καθαρίστριες και γενικά όποια ειδικότητα αφορά τη λειτουργία ενός παιδικού σταθμού, ακόμα και από γονείς. Στο πλαίσιο αυτό ο δήμαρχος Καλλιθέας πρότεινε στους συμβασιούχους του δήμου του να προχωρήσουν στη σύσταση επιχείρησης για τη λειτουργία παιδικών σταθμών. Ανάλογες δηλώσεις έχει κάνει και ο δήμαρχος Αθηναίων, Γ. Καμίνης στους απολυμένους του δήμου του. Ο δήμαρχος Ιλίου προχώρησε παραπέρα, κάνοντας πράξη την εγγραφή κοινωνικής συνεταιριστικής επιχείρησης που ίδρυσαν 9 απολυμένοι, στο Μητρώο Κοινωνικής Επιχειρηματικότητας του υπουργείου Εργασίας. Το επιχείρημα είναι να φιλοξενηθούν περισσότερα παιδιά στους παιδικούς σταθμούς του δήμου, τα οποία δεν είναι δυνατόν να εξυπηρετηθούν εξαιτίας της μη έγκρισης του απαραίτητου προσωπικού. Στόχος είναι να μειώσουν το εργασιακό κόστος, να λειτουργούν οι κοινωνικές δομές χωρίς να θεωρούνται υποχρέωση του Δήμου, κλπ. ή του κράτους. Να σημειώσουμε ότι οι εργαζόμενοι στην επιχείρηση που συστήθηκε στο δήμο Ιλίου θα εργάζονται με δελτίο παροχής και θα πληρώνουν ΤΕΒΕ. Ο Δήμος Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε εκπαιδευτικά σεμινάρια σε συνεργασία με Κοινωνικές Επιχειρήσεις για τη στελέχωση των παιδικών σταθμών. Όμως, μέσα από λίγες ώρες «εκπαίδευσης» δεν μπορεί να αποκτηθεί η γνώση που απαιτείται για παροχή ποιοτικής προσχολικής αγωγής. Ούτε αποτελεί λύση να κλείνουν οι παιδικοί σταθμοί που κρίνονται ανεπαρκείς και μετά να λειτουργούν ως κοινωνικές επιχειρήσεις με εμπορική ιδιότητα.

Στο Δήμο Χαλανδρίου ιδρύθηκε και λειτουργεί αυτοδιαχειριζόμενος από τους γονείς παιδικός σταθμός σε διαμέρισμα με ελάχιστο ανειδίκευτο προσωπικό και εθελοντική δουλειά των γονιών σε βοηθητικές υπηρεσίες.

Αυτές οι μέθοδοι ουσιαστικά συνεπάγονται τη μετατροπή του μόνιμου χαρακτήρα μίας σειράς κρατικών δωρεάν ποιοτικά αναβαθμισμένων κοινωνικών υπηρεσιών που έχουν ανάγκη οι λαϊκές οικογένειες σε εκ περιτροπής υποβαθμισμένη, στοιχειώδους φύλαξης υπηρεσία που θα παρέχεται έναντι αμοιβής.

Στην πραγματικότητα όλα αυτά σημαίνουν ότι δίνεται σε ένα μέρος των δημοτών η ευκαιρία να επιβιώσουν προσωρινά, εμπορευόμενοι τις κοινωνικές ανάγκες των υπολοίπων. Στη πορεία βέβαια, αργά η γρήγορα θα συναντήσουν καλοθελητές ιδιώτες, έτοιμους να γίνουν ιδιοκτήτες των παιδικών σταθμών.

Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής έχουμε:

Κατάργηση-συρρίκνωση νομικών προσώπων

Κατόπιν σχετικού εγγράφου του Υπουργείου Εσωτερικών, ζητήθηκε από τους δήμους να αποστείλουν, μέχρι το τέλος του Μαΐου 2013, στοιχεία που αφορούν τους εργαζόμενους στα νομικά πρόσωπα των ΟΤΑ, δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου. Οι δημοτικοί παιδικοί σταθμοί αποτελούν νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ). Στόχος φαίνεται να είναι η κατάργηση, συρρίκνωση και συγχώνευση νομικών προσώπων των ΟΤΑ σε όλη τη χώρα, αλλά και η κατάρτιση λίστας κινητικότητας και διαθεσιμότητας των εργαζομένων σ’ αυτά. Να μην ξεχνάμε ότι η κατάργηση νομικών προσώπων των δήμων, και ιδιαίτερα παιδικών σταθμών, θα επιφέρει απολύσεις σε εργαζόμενους που στην πλειοψηφία τους είναι γυναίκες, εδραίωση των συνεταιριστικών επιχειρήσεων.

Μείωση προσλήψεων

Το ΑΣΕΠ δεν εγκρίνει παρά ελάχιστες προσλήψεις, ακόμα και με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, με αποτέλεσμα το προσωπικό στους παιδικούς σταθμούς, τόσο σε παιδαγωγούς όσο και σε βοηθητικό προσωπικό, να μην επαρκεί να καλύψει ακόμα και τον αριθμό των παιδιών που τα υπάρχοντα κτίρια και ο εξοπλισμός τους θα μπορούσαν να εξυπηρετήσουν.

Αύξηση των κριτηρίων για την επιλογή των αιτήσεων

Τα κοινωνικοοικονομικά κριτήρια που τίθενται στην επιλογή των αιτήσεων για εγγραφή, σε πολλούς δήμους αποκλείουν τους άνεργους γονείς και κυρίως τις άνεργες μητέρες με την αιτιολογία, ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στους εργαζόμενους, γιατί πρέπει να έχουν κάπου να αφήσουν τα παιδιά τους όταν βρίσκονται στην εργασία τους. Κατ’ αυτή την έννοια αποκλείονται και τα παιδιά όσων εργάζονται με αδήλωτη εργασία (μετανάστες και έλληνες). Π.χ. η οικογένεια του μικρέμπορου, του βιοτέχνη αποκλείεται, γιατί η γυναίκα αδυνατεί να αποδείξει ότι βοηθά να κρατηθεί το μαγαζί ή η οικογενειακή επιχείρηση. Η μετανάστρια μάνα βρίσκει την πόρτα κλειστή, αφού είτε δεν έχει την απαραίτητη άδεια παραμονής ή νομιμοποίηση ή, αν δουλεύει είναι κυρίως με μαύρη εργασία. Επίσης, τα οικονομικά κριτήρια αφήνουν έξω από τους σταθμούς παιδιά από οικογένειες «μικρομεσαίου» εισοδήματος που, σε συνθήκες οξυμένης κρίσης, δυσκολεύονται να πληρώσουν τα δίδακτρα στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς ακόμα και στους δημοτικούς γι΄αυτό αυξήθηκαν φέτος οι αιτήσεις στην ΕΕΤΑ που μέσω αυτού του προγράμματος δεν πληρώνουν οι γονείς τροφεία. Επιπλέον, να λάβουμε υπόψη μας ότι για τα κριτήρια αυτά το κύριο δικαιολογητικό είναι η φορολογική δήλωση, η οποία όμως εμφανίζει την οικονομική κατάσταση της οικογένειας για το προηγούμενο έτος, οπότε δεν περιλαμβάνει αλλαγές που ενδεχομένως να προέκυψαν στο μεταξύ, όπως μείωση εισοδήματος ή απόλυση. Έτσι λοιπόν αυτή την περίοδο, που οι νέοι γονείς αναζητούν μια θέση για τα παιδιά τους στους παιδικούς σταθμούς, πολλά από αυτά τα παιδιά έχουν ήδη αποκλειστεί.

Επίσης, υπάρχουν ειδικοί όροι για μετανάστες στο ύψος των τροφείων, το ύψος των οποίων σε πολλές περιπτώσεις είναι υψηλότερο από αυτό των Ελλήνων στην αντίστοιχη εισοδηματική κλίμακα

Να επισημάνουμε ότι οι γονείς που αδυνατούν να πληρώσουν τα δίδακτρα αντιμετωπίζουν το ενδεχόμενο να διωχθούν τα παιδιά τους από το σταθμό ή το «χρέος» τους να πάει στην εφορεία. Σε κάποιους Δήμους της Αττικής απορρίπτουν τις αιτήσεις εγγραφής, αν τον προηγούμενο χρόνο οι γονείς δεν είχαν πληρώσει όλα τα τροφεία. Πρόβλημα επίσης είναι ότι σε μια σειρά Δήμων κρίνονται κάθε χρόνο τα παιδιά και αυτό είναι απαράδεκτο για τα παιδιά.

Κατάργηση επιδομάτων

Το πρόβλημα οξύνεται περισσότερο όταν καταργούνται τα επιδόματα του ΙΚΑ στα νέα ζευγάρια για παιδικό σταθμό των παιδιών τους, αφού ο κανονισμός του ΕΟΠΥΥ δεν προβλέπει τέτοιες παροχές.

Τα προνήπια παραπέμπονται από τα νηπιαγωγεία στους παιδικούς σταθμούς

Με εντολή του Υπουργείου Παιδείας, δεν γίνονται εγγραφές προνηπίων στα νηπιαγωγεία, γιατί τα τμήματα θα υπολογιστούν με βάση τα νήπια, λόγω των συγχωνεύσεων και της μείωσης των εκπαιδευτικών. Αυτό σημαίνει ότι θα κληθούν οι παιδικοί σταθμοί να περιλάβουν και αυτά τα προνήπια.

[…]

Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΓΕ

Οι βρεφικοί και παιδικοί σταθμοί αποτελούν αναγκαιότητα για τη σωστή διαπαιδαγώγηση και η ομαλή εξέλιξη και ανάπτυξη του παιδιού ειδικά στα μεγάλα αστικά κέντρα. Δεν αποτελούν μόνο μέτρο διευκόλυνσης της γυναίκας αλλά και του πατέρα για εργασία. Η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στο κράτος, σε ότι αφορά την υλικοτεχνική υποδομή, τη χρηματοδότηση, τη στελέχωση, τις συνθήκες εργασίας του προσωπικού, το πρόγραμμα, τη σίτιση, δηλαδή την επάρκεια και ποιότητα.

Η προσχολική αγωγή είναι δικαίωμα κάθε παιδιού, αποτελεί λαϊκή ανάγκη και δεν κάνουμε βήμα πίσω από αυτό. [….]

ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙΣ

Για τη χρονιά που μας έρχεται τα προβλήματα θα οξυνθούν καθώς:

Παιδικοί σταθμοί έχουν κλείσει ή συρρικνώθηκαν, το προσωπικό δεν φτάνει, οι συμβάσεις πολλών εργαζομένων έχουν λήξει ή λήγουν, πολλοί είναι απλήρωτοι. Τα κονδύλια ανά παιδί έχουν μειωθεί. Αυτό σημαίνει: πολλά παιδιά εκτός παιδικών σταθμών, υποβαθμισμένο φαγητό, λειψή καθαριότητα και θέρμανση, έλλειψη αναλώσιμων υλικών και βέβαια τροφεία που οι γονείς δεν μπορούν να πληρώσουν. Ήδη πολλοί χρωστάνε και απειλούνται από τις δημοτικές αρχές ότι τα παιδιά τους θα «πεταχτούν» έξω.

Με δεδομένο το τσάκισμα των λαϊκών εισοδημάτων και δικαιωμάτων, θα υπάρξει μεγαλύτερη στροφή προς τους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς. Οι αιτήσεις την περασμένη χρονιά ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο και αυτό αναμένεται να συνεχιστεί και φέτος. Χιλιάδες παιδιά έμειναν την περσινή χρονιά εκτός παιδικών σταθμών. Φέτος αναμένεται να είναι ακόμα περισσότερα.

Οι σύλλογοι και οι ομάδες της ΟΓΕ καλούμε εργαζόμενες και άνεργες μητέρες, τις εργαζόμενες στους βρεφονηπιακούς σταθμούς, να αγωνιστούν μαζί μας, με κάθε τρόπο που θα επιβάλουν οι ανάγκες. Να διεκδικήσουμε :

  • Αποκλειστικά Κρατικούς – Δημόσιους – Δωρεάν – Σύγχρονους και Ασφαλείς Παιδικούς Σταθμούς.
  • Κατάργηση των τροφείων. Χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό.
  • Κτιριακή επάρκεια, καταλληλότητα, υποδομή, αξιοποίηση της δημοτικής ή κρατικής περιουσίας.
  • Ενιαίο φορέα προσχολικής αγωγής που να ανήκει στο Υπουργείο Παιδείας, με ενιαίο παιδαγωγικό πρόγραμμα.
  • Να μην κλείσει κανένας παιδικός σταθμός.
  • Να γίνουν δεκτά όλα τα παιδιά που έχουν κάνει αίτηση, χωρίς όρους και προϋποθέσεις
  • Κάθε παιδί Ελληνίδας ή μετανάστριας να έχει μια θέση σε βρεφονηπιακό σταθμό
  • Σίτιση επαρκή σε ποσότητα και ποιότητα
  • Προσωπικό σταθερό και μόνιμο, επαρκές, άρτια εκπαιδευμένο και διαρκώς επιμορφούμενο με ευθύνη του κράτους.
  • Καμιά απόλυση. Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων και μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων.
  • Αφορολόγητο πετρέλαιο και φυσικό αέριο στους παιδικούς σταθμούς

Στα παραπάνω αιτήματα οι δήμαρχοι θα προβάλουν το ζήτημα της έλλειψης πόρων. Εμείς προβάλλουμε την άρνηση να διεκδικήσουν αγωνιστικά τα χρωστούμενα από το κράτος και τη χρηματοδότηση για τη λειτουργία των παιδικών σταθμών.

Κανένας εφησυχασμός. Καμιά αναμονή. Τα δικαιώματα των παιδιών μας είναι ευθύνη μας.

Υποσημείωση 1: Με τον ν. 4019/2011 θεσπίστηκε ένας νέος τομέας επιχειρηματικής δραστηριοποίησης, η Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση (Κοιν.Σ.Επ.). Ως φορέας της Κοινωνικής Οικονομίας είναι αστικός συνεταιρισμός με κοινωνικό σκοπό και διαθέτει εκ του νόμου την εμπορική ιδιότητα. Τα μέλη της Κοιν.Σ.Επ. μπορούν να είναι είτε φυσικά πρόσωπα (μόνο) είτε φυσικά και νομικά πρόσωπα (ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ, εκτός από τα ΝΠΔΔ των δήμων που εποπτεύουν.

Ανάλογα με τον ειδικότερο σκοπό τους, οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις διακρίνονται σε διάφορες κατηγορίες μεταξύ των οποίων οι Κοινωνικές Συνεταιριστικές Επιχειρήσεις Κοινωνικής Φροντίδας, οι οποίες αφορούν στην παραγωγή και παροχή προϊόντων και υπηρεσιών κοινωνικού – προνοιακού χαρακτήρα σε συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού, όπως οι ηλικιωμένοι, τα βρέφη, τα παιδιά, τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα με χρόνιες παθήσεις.

Οι πόροι της Κοιν.Σ.Επ. αποτελούνται από το κεφάλαιο της επιχείρησης, δωρεές τρίτων, έσοδα από την αξιοποίηση της περιουσίας της, έσοδα από την επιχειρηματική δραστηριότητα της, επιχορηγήσεις από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, την Ευρωπαϊκή Ένωση, διεθνείς ή εθνικούς οργανισμούς ή Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης Α’ και Β’ βαθμού, έσοδα από άλλα προγράμματα, κεφάλαια από κληροδοτήματα, δωρεές και παραχωρήσεις της χρήσης περιουσιακών στοιχείων, καθώς και κάθε άλλο έσοδο από την ανάπτυξη των δραστηριοτήτων της σύμφωνα με το καταστατικό της.

Το κεφάλαιο της επιχείρησης διαιρείται σε συνεταιριστικές μερίδες. Δεν επιτρέπεται η συμμετοχή των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου (Ν.Π.Δ.Δ.) που υπάγονται σε αυτούς στο κεφάλαιο Κοιν.Σ.Επ.

H Επιτροπή Κοινωνικής Πολιτικής της ΟΓΕ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Σύλλογος Γονέων 3ου Δημοτικού Παλλήνης(Κάντζας)

Το ιστολόγιο του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων του 3ου Δημοτικού Σχολείου Παλλήνης(Κάντζας).

ΚΩΣΤΑΣ Δ. ΚΑΒΒΑΘΑΣ

Από την Ιδέα της Αυτοκίνησης μέχρι τις κοινωνίες του Μεγάλου Αδελφού και από τον Εξιπερί μέχρι τον Τζόνοθαν Λίβινγκστον Σίγκαλ. Iστoλόγιο για την εποχή του Τεχνολογικού Μεσαίωνα, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Νέας και της Εταιρικής Διακυβέρνησης και ότι άλλο προκύψει στο μεταξύ. Ερώτηση κρίσεως: πότε έγραψα ότι, η ώρα του ΔΝΤ είναι κοντά;!

O Antista/Chef προτείνει...

μάχιμα γραφικά για το διαδίκτυο και τους δρόμους

Εκπαιδ. Παρέμβαση Αχαΐας

Αυτόνομο μέλος του πανελλαδικού Δικτύου Παρεμβάσεων - Συσπειρώσεων Δ. Ε.

21aristera

για την εργατική αριστερά του 21ου αιώνα

ΟΜΑΔΑ ΔΡΑΣΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ

...Καθηγητές Σχολείων Κυψέλης, Πατησίων, Γαλατσίου, Φιλαδέλφειας

Κανάλι

Αρχαίοι και αχρείοι Μαρξιστές - Μαοϊστές

ΖΩΝΤΑΝΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ - HUMAN LIBRARY GREECE

...εκεί που οι ιστορίες ζωντανεύουν

Εργασιακή επιτροπή εργαζομένων ΔΟΛ

Το σημείο ενημέρωσης της εργασιακής επιτροπής των εργαζομένων στον ΔΟΛ

Αγωνιστικές Παρεμβάσεις-Συσπειρώσεις-Κινήσεις

Δίκτυο ριζοσπαστικών ανεξάρτητων σχημάτων και αγωνιστών στο Δημόσιο Τομέα

Επισκιασις

Hip-Hop | Το Θέμα Είναι Ταξικό

Avantgarde

Κόκκινη Ορχήστρα Αθήνας / για την επανάσταση και το σοσιαλισμό

Εργατική Εξουσία - Αρχείο

Αρχειο Κομμουνιστικου Συνδεσμου (1996-2008)

Aformi's Blog

Just another WordPress.com weblog

Γκράνμα

ΤΟ ΠΛΟΙΟ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΟΥ ΜΕ ΠΑΕΙ, ΣΕ ΚΟΣΜΟΥΣ ΠΟΥ ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΕΧΕΤΕ

Exitorial

exit the news. enter the views.

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Ερανιστής

Κείμενα, άρθρα και ροές επιλεγμένων ειδήσεων

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Το ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου, για τη γλώσσα, τη λογοτεχνία και... όλα τα άλλα

Αρέσει σε %d bloggers: